OntmoetingenMomentenFrankrijkMarokkoTurkijeIndiaSri Lanka - Singapore - MaleisieAustralieNieuw ZeelandJapanHawaiiVerenigde Staten van AmerikaCanadaNederlandArubaSri Lanka - Singapore - Maleisie
Australië, Sydney, 3 Maart 2008
De laatste week was één van de zwaarste van onze reis tot nu toe. Tegelijkertijd was het ook één van de mooiste weken tot nu toe. We hebben veel gereisd, maar ook heel veel gezien. Omdat we maar één dag in Sri Lanke, twee dagen in Singapore en één dag in Maleisië zijn geweest heb ik deze drie landen allemaal samengevoegd op één pagina.
25 Februari 2008 – vertrek uit India naar Sri Lanka
Ons hotel in Sri Lanka kregen we van de luchtvaartmaatschappij. We hadden een vlucht van Goa naar Singapore geboekt, maar voor die vlucht bleek er tussenstop in Colombo te worden gemaakt. Omdat de vlucht naar Singapore een dag later stond gepland, moesten we noodgedwongen op Sri Lanka overnachten. De luchtvaartmaatschappij kwam ons tegemoet met een hotel op hun kosten. Uiteraard gingen we er vanuit dat het hotel een redelijk maar niet al te beste kwaliteit zou hebben. Er stond ons in Sri Lanka een leuke verrassing te wachten...
Ons vliegtuig vertrok 's morgens om 08:25 uur. We moesten drie uur voor vertrek op de luchthaven aanwezig zijn. De meeste mensen namen die drie uur met een korreltje zout, maar wij zijn in zulke dingen nogal stipt en ik ben voornemens dat ook te blijven omdat ik het als een kwaliteit zie. Dus hadden we een taxi voor 's morgens vijf uur gereserveerd. Daar begon meteen al de ellende! De taxichauffeur kwam niet opdagen. Overdag is dat geen punt. Als je een keer “taxi” schreeuwt, staan er vier om je mee te nemen. Maar 's nachts om vijf uur is dat wat anders. Ik liep naar de ingang van het park en laat ik daar toevallig een taxichauffeur tegenkomen die me zegt dat zijn klanten niet zijn komen opdagen. Dat kwam goed uit en vijf minuten later zaten wij in de taxi van een ander op weg naar de luchthaven.
Het was een heerlijk gevoel dat dit de laatste rit in India zou zijn. Het rijgedrag van de taxichauffeur grenste – net als het rijgedrag van een hoop andere taxichauffeurs waarbij we in India in de auto hadden gezeten – aan suïcidaal. Daar voelde ik me met onze drie kinderen echt verschrikkelijk bij. We komen gelukkig op tijd op de luchthaven aan en mogen daar in een uurtje tijd ook nog maar liefst drie keer beleven dat de stroom uitvalt. Op de luchthaven!
De vlucht verloopt voorspoedig. De koffers hoeven we niet van de band te halen die gaan meteen door naar Singapore. Dat scheelt sjouwen. Als we bij het hotel aankomen zijn we moe. Onze verwachtingen worden zwaar overtroffen. Het hotel blijkt een heerlijk luxe hotel te zijn met alle faciliteiten die we ons maar kunnen voorstellen. Het meest echter genieten van het eten. Dat is heerlijk. Van topkwaliteit, zeker voor mensen die net twee maanden in India hebben gewoond. We eten zoveel toetjes dat we met pijn aan de buik op onze bedjes gaan liggen.
We hadden graag een uitstapje gemaakt in Sri Lanka, maat dat zat er niet in. We werden gewaarschuwd voor aanslagen en helaas was er de dag voordat wij er waren een aanslag geweest. Weliswaar op een militair doelwit, maar je zult net in de buurt zijn! Dus genieten we van de faciliteiten van het hotel en gebruiken de rest van de dag om een beetje bij te komen. De volgende dag moeten we er weer heel vroeg uit. Dan gaat onze vlucht om 07:35 uur, nog vroeger...
26/27 Februari 2008 – Singapore
Mieke en ik zijn jaren geleden eens in Singapore geweest en hebben daar nog steeds hele goede herinneringen aan. Het is best leuk als je al eens eerder in een land bent geweest, want dan weet je al een beetje wat de moeite waard is. Voor Singapore was het gemakkelijk. De eerste dag zouden we gebruiken om inkopen te doen. Max en ik hadden geen enkele lange broek meer en Mieke en Koen hadden geen dichte schoenen meer, dus inkopen was bittere noodzaak. De tweede dag zouden we naar Sentosa gaan, dat is zowel voor jong als oud een leuk uitstapje.
EERSTE DAG
We staan 's morgens om vier uur op. Ik heb het te doen met de jongens. Ze zijn heel moe, we hebben ze uit hun slaap gehaald. Maar ook dat hoort bij een wereldreis en ik vind het goed dat ze alles meekrijgen, zowel de leuke als de minder leuke dingen. Ze leren van allebei. De reis gaat weer voorspoedig. We hebben geen haast, er wacht niemand op ons, we kunnen alles in ons eigen tempo doen en dat doen we ook. We genieten ervan.
Als we aankomen in Singapore moeten we nog een transfer regelen. Dat hebben we voor Singapore niet gedaan omdat het eenvoudig te regelen is op de luchthaven. Even later zitten we in de bus en worden naar ons hotel gebracht. Onderweg halen we ons hart op. De laatste vier maanden waren we in Marokko, Turkije en India. Allemaal landen waar mensen hun vuil langs de weg dumpen. Als we over de wegen van Singapore rijden voelen we geen hobbels die ons door elkaar schudden en zien we geen plastic zakken met vuil en geen lege frisdrank flessen of blikjes in de berm liggen. Een ware verademing.
Max had me gevraagd of we een keer in een heel luxe hotel konden overnachten. Ook dat wilde hij graag een keer meemaken, dus had ik zowel voor Singapore als voor Kuala Lumpur het beste hotel geboekt met een familie kamer. In Singapore zaten we in de Grand Mercure en dat was nieuw voor de jongens. Waarschijnlijk leek het allemaal nog luxer dan het al was, omdat we net uit het appartement in India kwamen. En eerlijk is eerlijk, ook Mieke en ik vonden het heerlijk om weer eens in luxe te baden. Letterlijk overigens, want het was zalig om onder een lekkere douche te staan en jezelf in te zepen met al die heerlijke zeepjes die er stonden, je haren weer eens te wassen met een overdosis aan shampoo en een handdoek te gebruiken die niet plakte of naar zee of zout rook. Je eindelijk weer eens zand vrij voelen, heerlijk!
Zoals we hadden afgesproken bezoeken we eerst een winkelcentrum om inkopen te doen. De meeste dingen hebben we redelijk snel gevonden. We besluiten een extra koffer te kopen. We zijn op pad gegaan met twee grote koffers, maar dat blijkt niet te werken. De koffers zitten telkens zo vol dat ik erop moet gaan zitten om ze dicht te persen. Het grootste probleem daarbij is dat ze zo zwaar zijn dat het niet alleen moeilijk de trap op en af lopen is, maar dat het gewicht van beide koffers boven het maximum toegestane gewicht van de meeste luchtvaartmaatschappijen ligt. De meeste doen daar niet moeilijk over, maar in Istanbul moesten we een koffer lichter maken anders werd die niet meegenomen. In de koffers hadden we tassen voor noodgevallen, dus was dat zo gefixed, maar één keer was genoeg!
's Avonds hebben we een leuke verrassing voor de jongens, Mac Donalds! Het is meer dan twee maanden geleden dat ze bij Mac Donalds hebben gegeten, smullen dus. Alleen Koen heeft pech, net voordat we er zijn valt hij in slaap. Nou ja, dat halen we wel weer in. Na de Mac Donalds ga ik nog even samen met Max en Leon rondneuzen. Mieke gaat met Koen naar de kamer, waar Koen lekker gaat slapen en Mieke nog even aan haar scriptie werkt. Als ook Max, Leon en ik op de kamer komen zijn we allemaal zo vertrokken. Het was een lange, drukke dag. Maar het was ook een leuke dag. Het was heerlijk om weer eens in een winkelcentrum rond te lopen, bij Mac Donalds te eten en uitgebreid te genieten van de overdadige luxe in het hotel.
TWEEDE DAG
We staan 's morgens vroeg op en gaan ontbijten in de lounge van het hotel. Dan krijgen we de rekening. Oeps, dat is wat anders dan India! Als we het ontbijt op hebben, hebben we al meer uitgegeven dan we op een hele dag in India uitgaven. Uiteraard is de kwaliteit van het eten niet te vergelijken met de kwaliteit van het eten in India. Het heeft heerlijk gesmaakt en er is geen kruimel over.
We hebben besloten geen georganiseerde reis naar Sentosa te doen. We lopen naar buiten, houden een taxi aan en laten ons naar Sentosa brengen. Daar beginnen we aan een hele lange, maar o zo gezellige dag. We bezoeken het aquarium, de vlindertuin, gaan naar 130 meter hoogte in een enorme toren en nog veel meer. Met een kabelbaan gaan we over het water naar een enorm winkelcentrum waar gezellig een ijsje eten om vervolgens met de monorail weer terug te gaan naar Sentosa. We genieten allemaal van ons uitstapje. Aan het einde van de dag gaan we rijden in een soort kart. Eerst wil Leon met Mieke meerijden, maar op het laatste moment besluit hij een eigen kart te nemen. Heel goed voor zijn zelfvertrouwen! Het gaat perfect en hij komt lachend beneden om te vertellen dat hij nog een keer wil. Koen zat op mijn schoot. Die dingen gaan niet zo hard dat het gevaarlijk wordt en Koen vind het geweldig. Hij is net als Max, het kan niet hard genoeg. Als we een tweede keer gaan, gaat Koen bij Mieke op schoot. Mieke rijdt samen met Leon naar beneden en Max en ik willen even testen hoe hard die kunnen. We doen een wedstrijdje wie het eerst beneden is. Het mag eigenlijk niet waar zijn, maar voor het eerst van mijn leven verlies ik van mijn oudste zoon met sporten! En eerlijk is eerlijk, ik heb alles gegeven wat ik had. Max haalde het onderste uit de kan en knalde ongelooflijk hard door de bochten. Daar moet ik wel even aan wennen hoor!
Als we bij een slangenbezweerder komen is de belangstelling van Leon meteen gewekt. Bij alles wat met dieren te maken heeft staat Leon vooraan. De slangenbezweerder maakt duidelijk dat we met een albino python op de foto mogen als we dat willen. Max en Koen moeten allebei niks van het beest hebben, maar Leon kan zijn geluk niet op. Een lach van het ene tot het andere oor maakt duidelijk dat Leon deze kans niet voorbij wil laten gaan. Dus krijgt Leon deze baby python (gelukkig maar) op zijn schouders en mogen Mieke en ik er een foto van maken.
We gaan ook nog naar een 4D-show. Het is een piratenfilm met Captain Jack Sparrow op de poster, dus willen Max en Leon gelijk gaan kijken. Mieke en ik hebben zo onze twijfels. In Disneyland Parijs waren onze jongens nogal vrij snel overstuur van deze shows. Captian Jack Sparrow blijkt alleen maar een lokkertje, er komt geen enkele piraat uit die film in voor. Wat is 4D? vraagt Mieke. We hebben geen idee. We krijgen allemaal een 3D brilletje op, behalve Koen anders wordt het te eng voor hem. De vierde dimensie wordt al gauw duidelijk als we in de stoel heen en weer gaan en nat worden gesproeid elke keer als er een grote golf over het priratenschip slaat. Jammer genoeg kijken de jongens nog niet naar de helft van de film. Ze vinden dat 4D gedoe toch te eng en Captain Jack is er ook niet.
Na een heerlijk etentje gaan we naar een show met heel veel spektakel. We vinden het allemaal geweldig, behalve Koen. Voor Koen is het allemaal wat eng. De muziek staat keihard en als er grote vlammen uit de grond komen waarvan je de warmte op de tribune kunt voelen begint Koen een beetje in paniek te raken. Later gaat het er wat rustiger aan toe. Er volgt een hele mooie watershow, fonteinen gecombineerd met laserstralen. Toch is Koen blij als we vertrekken.
Met de bus gaan we naar de uitgang van Sentosa en met de taxi naar het hotel. Als we in het hotel aankomen is het laat geworden. Te laat, want morgen moeten we er weer om vijf uur uit. Dan vliegen we naar Kuala Lumpur. In plaats van twee pakken we nu drie koffers in. Een koffer meer sjouwen! Toch maakt dat eigenlijk niet zoveel uit omdat het telkens kleine stukjes zijn die je met de koffers in de hand loopt. Waar mogelijk gebruiken we transportmiddelen. Maar de koffers zijn beduidend lichter geworden. Logisch, want ik heb het gewicht redelijk over de drie koffers verdeeld. Toen we nog maar twee koffers hadden wogen die allebei rond de 37 kilo. Nu wegen de koffers allemaal zo'n 25 kilo. Dat scheelt!
28 Februari 2008 – Maleisië
Weer vertrekken we heel vroeg met het vliegtuig. Waarom vliegen die dingen toch altijd zo vroeg? Ook in Kuala Lumpur moeten we nog een transfer regelen. Daar besluiten we om de bus te nemen. Het is een lange rit naar het hotel. Omdat we de bus hebben genomen, worden we niet rechtstreeks naar het hotel gebracht. We rijden een flink stuk om, maar dat geeft ons de mogelijkheid om meteen wat van Kualu Lumpur te zien.
Bij het hotel aangekomen blijkt dat we ook nu weer een super de luxe hotel hebben. Daar gaan we vandaag ook nog wel even van genieten, maar eerst willen iets van de stad zien. We besluiten een city tour te boeken. Omdat we niet in het seizoen zitten is het niet druk! De chauffeur zegt dat de groep normaal gesproken uit zo'n 44 mensen bestaat. Onze groep bestaat uit vijf mensen: Mieke, Max, Leon, Koen en ik. Een privé city tour dus. We gaan ook niet met een grote bus maar met een kleine van.
Eerst bezoeken een leerfabriek, waar ons even snel wordt uitgelegd welke soorten leer er zijn en hoe die worden gemaakt. Daarna gaan we uiteraard naar de shop om te kopen. We kopen niks en gaan door naar de chocolade fabriek. Dat is beter werk. Ook hier krijgen we een korte uitleg over de manier waarop chocolade wordt gemaakt. Dat vinden Mieke en ik wel leuk, maar de kinderen willen het liefst meteen proeven. Na de uitleg mogen we alle soorten chocolade proeven die ze maken. Dat zijn er heel wat en we besluiten op een gegeven moment dan ook dat het genoeg is. Letterlijk, want we hebben allemaal de buik vol. We besluiten hier wat chocolade mee te nemen voor de komende dagen, die uiteraard aan het einde van de dag op is. Maar het was toch heel leuk om eens chili-chocolade te proeven. Dat is zoet met een nasmaak waarvan de vlammen uit je oren slaan.
Dan gaan we naar de twin towers. De twin towers in Kuala Lumpur zijn de hoogste twin towers ter wereld. Max en Leon wilden eigenlijk naar de top, maar dat gaat niet door. Er worden per dag 1200 bezoekers toegelaten, maar om in aanmerking te komen moet je wel om 07:30 uur voor de deur liggen. Helaas, pech dus. Verder bezoeken we onder andere het paleis van de sultan en het nationale monument, maar het mooist vinden we ons bezoek aan een Chinese tempel. Ik vind Chinese tempels de mooiste religieuze plaatsen die er zijn. Veel mooier dan kerken en moskeeën. Chinese tempels hebben een overdaad aan versieringen en kleur. Ook de boodschap vind ik mooi “het is goed om om vergiffenis te vragen”. Ik besluit een wierookstokje aan te steken voor iemand waarvan ik denk dat die het nodig heeft. We maken nog een hele serie foto's en vertrekken weer.
Ik vond het ontzettend leuk om te zien hoe onze jongens van de city tour genoten. Het was eigenlijk geen tour voor kinderen, Mieke en ik hadden de tour vooral voor onszelf geboekt. Maar de jongens vonden het geweldig en ik hoop dat ze er iets positiefs van meenemen en er hun eigen wijze lessen uit zullen leren. Nog even en dan is het zover: Australië! Daar gaan we een camper boeken en rondtoeren. Iets wat we allemaal nog nooit gedaan hebben...
